Satsuki's profile~:. ╬═ Kisatsu-net Empi...PhotosBlogListsMore ![]() | Help |
~:. ╬═ Kisatsu-net Empire ═╬ .:~..Devote Lifetime for Yoshiki x Gackt... June 30 [Promo] Under the “SKIN” บอร์ดเพื่อคนรัก S.K.I.N.Under the “SKIN”
สืบเนื่องมาจากที่ทุกท่านคงจะได้ทราบข่าวเรื่องวงประวัติศาตร์สั่นสะเทือนวงการที่ชื่อ “S.K.I.N” กันมาบ้างแล้ว ด้วยความหลงใหลคลั่งใคล้สมาชิกวงเป็นการส่วนตัว อีกทั้งยังเป็นการเฉลิมฉลองที่บุคคลที่พวกเราชื่นชอบมานานทำงานร่วมกัน ดังนั้นจึงรวบรวมเหล่าสต๊าฟที่มีอุดมการณ์เดียวกันสร้างบอร์ดนี้ขึ้นมา อนึ่ง การจัดตั้งบอร์ด Under the "SKIN" นอกจากจะเป็นการสนองตอบความต้องการส่วนตัวของเหล่าสต๊าฟแล้ว เหตุผลอีกประการในการทำบอร์ดนี้ขึ้นมาก็คือ เนื่องจากสมาชิกแต่ละคนต่างมาจากวงดนตรีคนละวงดังนั้นแฟนเพลงของพวกเขาจึงมีอยู่อย่างกระจัดกระจาย ซึ่งอาจจะทำให้การติดตามข่าวสารแค่เพียงสมาชิกคนใดคนหนึ่งขาดความรวดเร็ว (โดยเฉพาะป๋า) และขาดความสมบูรณ์ของข่าวสารไปอย่างน่าเสียดาย อีกทั้ง..ทางเรายังต้องการที่จะมีพื้นที่เล็กๆ สักที่หนึ่ง เพื่อเปิดสำหรับให้แฟนๆ ของสมาชิกวงทั้ง 5 อันได้แก่ YOSHIKI, Gackt, SUGIZO, Miyavi และ Ju–ken ได้พูดคุย แสดงความคิดเห็น หรือซักถามข้อข้องใจกันอย่างเสรี รวมทั้งยังสามารถค้นหาข้อมูลเกี่ยวกับสมาชิกวงจากฐานข้อมูลที่ทางบอร์ดได้จัดไว้ให้อีกด้วย Under the "SKIN" ได้ทำการเปิดอย่างเป็นทางการเมื่อวันที่ 29 มิถุนายน 2007 ที่ผ่านมานับเป็นวันเดียวกับที่เป็น 1st Live ของ S.K.I.N. ขอเชิญผู้ที่สนใจร่วมเป็นส่วนหนึ่งของตำนานบทใหม่ของวงการดนตรีญี่ปุ่นได้ที่... http://www.skin-band.net/ :: SKIN-BAND Staffs :: February 01 ประกาศฉบับสุดท้ายจาก kisatsuก่อนที่จะเขียนข้อความเหล่านี้เราคิดอยู่นานมาก...ว่าเราควรจะเขียนมันดีมั้ย เราไม่อยากหายไปจากที่นี่เฉยๆ โลกอินเตอร์เน็ทให้อะไรเราหลายอย่าง เรียกได้ว่าที่นี่เป็นชีวิตของเรา เพื่อนเราหลายคนอาจจะรู้แล้ว แต่ก็ยังมีเพื่อนเราอีกมากมายที่ยังไม่รู้ เราไม่อยากต้องโทรรายงานเพื่อนทีละคน เลยถือโอกาสเขียนข้อความรวมไว้ทีเดียวเลยดีกว่า
ขอบอกก่อนเลยว่ามันยาวมาก ใครขี้เกียจอ่านจะไม่อ่านก็ตามใจ รับรู้ไว้แค่ว่า..นี่จะเป็นครั้งสุดท้ายที่คุณจะได้เห็นชื่อๆ นี้พิมพ์อะไรยาวๆ บนอินเตอร์เน็ทแค่นั้นก็พอ เพราะหลังจากนี้ข้อความอื่นๆ ที่ลงบนอินเตอร์เน็ทที่ใช้ชื่อนี้จะไม่ได้มาจากมือเราอีกต่อไป...
เรื่องของเรื่องก็คือว่าต่อจากนี้ไป... เราไม่สามารถใช้คอมพิวเตอร์หรือเล่นอินเตอร์เน็ทได้อีกแล้ว
เราเหลือตาเพียงแค่ข้างเดียว ตาข้างซ้ายเราใช้การไม่ได้อีกต่อไป และตาข้างที่เหลืออยู่ก็แย่ลงทุกวัน ทุกวันนี้...เราไม่สามารถใช้สายตาได้เกินวันละ 15 นาที แน่นอนว่ามันเป็นอุปสรรคสำคัญต่อการเรียนซึ่งอาจจะทำให้เราเรียนไม่จบ และไม่ต้องพูดถึงเรื่องเรียนต่อหรือทำงานเลย เพราะเราคงทำไม่ได้
หมอบอกว่าเราสามารถมีชีวิตปกติได้ถ้าเราไม่ใช้สายตา ซึ่งพูดตามตรงว่า...สิ่งที่เป็นความสุขในชีวิตเราทั้งหมดนั้นเป็นงานที่ต้องใช้สายตาทั้งสิ้น คอมพิวเตอร์กลายเป็นเรื่องต้องห้ามสำหรับชีวิตเรา หนังสือที่เรารักกลายเป็นของแต่งบ้าน งานแปลภาษาญี่ปุ่นและกราฟฟิคดีไซน์ที่เราคิดจะยึดเป็นอาชีพกลายเป็นสิ่งที่ไกลเกินเอื้อมสำหรับเรา ความฝันและเป้าหมายในชีวิตทุกอย่างสลายเป็นหมอกควัน...
...เรียกได้ว่าเราไม่เหลืออะไรเลย
ครั้งแรกที่รู้... เราแทบจะไม่อยากมีชีวิตอยู่บนโลกนี้อีกเลย ทั้งๆ ที่เหลืออีกนิดเดียวเราก็จะถึงเส้นชัยแล้ว ทั้งเรื่องเรียนที่เหลือแค่ปีสุดท้าย ทั้งการไปญี่ปุ่นที่เหลือเวลาแค่สองเดือนเท่านั้น รวมถึงเรื่องที่เป็นไปไม่ได้แต่เราก็คาดหวังมาตลอด มันก็ใกล้จะเป็นจริงแล้วแท้ๆ แต่ทุกอย่างกลับสลายลงตรงหน้า...
หลายคนบอกว่า.. "เมย์หยุดเถอะสายตาเราสำคัญกว่านะ" เราก็อยากถามกลับว่าถ้าเราล้มเลิกความตั้งใจทุกอย่างแล้วชีวิตเราจะเหลืออะไร จะให้เราใช้ชีวิตไปวันๆ อย่างไร้ค่าอย่างนั้นเหรอ..?
หลายคนให้กำลังใจว่า.. "คนตาบอดมีตั้งเยอะแยะ พวกเค้ายังมีชีวิตที่มีความสุขได้" เราก็อยากถามว่าถ้าเค้าไม่เคยเห็นไม่เคยรับรู้ เค้าจะรู้สึกว่าสูญเสียสิ่งที่เขามีมั้ย อย่าคิดว่าเราไม่เคยผ่านประสบการณ์นี้มานะ สายตาเราเป็นอย่างนี้มาตั้งแต่กำเนิด เราไม่เคยเห็นอะไรชัดจนกระทั่ง 5 ขวบ ฉะนั้นก่อนหน้าที่เราจะมองเห็นเราก็มีความสุขดีไม่ได้รู้สึกว่าเราสูญเสียหรือด้อยกว่าคนอื่นตรงไหน ฉะนั้นอย่าเอาคนตาบอดมาวัดกับเรา บางทีเราก็คิดว่าคนตาบอดอาจจะโชคดีกว่าเราก็ได้
หลายคนถามเราอีกว่า... "ทำไมไม่รักษา..?" เราไปหาหมอที่ดีที่สุดแล้ว แต่สิ่งที่เค้าตอบเราก็คือ "รักษาไม่ได้ ประสาทตามันรวนหมดแล้วทำอะไรไม่ได้" แต่เราจะไม่หยุดแค่นี้ เราจะไปที่อื่นต่อไปเรื่อยๆ จนหมดหนทาง และเมื่อนั้นเราจะหยุด
เรารู้มาตั้งแต่เล็กๆ แล้วว่าสายตาเราผิดปกติ แต่เราไม่คิดว่ามันจะจากเราไปเร็วขนาดนี้ เราคิดอยู่เสมอว่า... เราต้องรีบทำก่อนที่เราจะทำอะไรไม่ได้ ถึงเราจะเตรียมตัวทุกอย่างไว้ดีแล้ว แต่มันก็มาถึงเร็วกว่าที่เราคาดไว้มากนัก
แต่ขอบอกไว้เลยว่า... สิ่งที่เราตั้งใจ โครงการทุกอย่างที่เราอยากทำ เราจะไม่มีวันหยุด เราจะไม่ยอมแพ้มันง่ายๆ เป็นอันขาด แต่เราจะไม่ทำร้ายตัวเองเด็ดขาด เราจะถนอมตาที่เหลืออยู่ให้อยู่กับเรานานที่สุด อะไรที่เราทำเองไม่ได้ มันไม่ได้หมายความว่าเราจะสอนให้คนอื่นทำไม่ได้ ทุกวันนี้เราเตรียมพร้อมเสมอ ถึงแม้ว่าพรุ่งนี้จะเกิดอะไรขึ้นกับชีวิตเราก็ตาม งานของเราจะต้องดำเนินต่อไป
ไม่ต้องกังวลไป.. เราไม่ยอมตายง่ายๆ หรอก จนกว่าเราจะได้เห็นความฝันของเราเป็นจริง
เรื่องการเรียน... เราตัดสินใจแล้วว่า เราจะยืดเวลาเรียนเป็น 5 ปีเพื่อให้เรียนเบาลง ถึงจะจบช้าก็ยังดีกว่าเราไม่จบ
เรื่องการไปญี่ปุ่นเราถามหมอแล้วว่ามีผลกระทบมั้ย หมอก็บอกว่า "ไปได้ ไม่มีปัญหา แต่ต้องดูแลตัวเองและอย่าใช้สายตามากเกินไป" ซึ่งเราก็คิดว่าเราจะไป ถึงคนอื่นจะห้ามเรายังไงเราก็จะไป ขอให้เราได้ไปตอนที่เรายังไปเองได้ ดีกว่าให้เราไปตอนที่เราไม่เห็นอะไรเลย
เพื่อนสนิทเราหลายคนที่รู้เรื่องนี้ต่างพูดว่า "ดีจังเลยที่เมย์เข้มแข็ง... ถ้าเราต้องเป็นแบบเมย์ ไม่รู้ว่า.. กี่วันเราจะทำใจได้แบบนี้" พูดจบแล้วก็ร้องไห้ ที่จริง..เราไม่ได้เข้มแข็งเลยนะ กว่าเราจะพิมพ์ออกมาได้แบบนี้ เราร้องไห้ไปตั้งเท่าไหร่แล้วก็ไม่รู้ แต่มันไม่มีประโยชน์ เราต้องพยายามทำตัวให้เข้มแข็งให้ได้ เราต้องมีชีวิตอยู่กับมันให้ได้ ยิ่งเราคิดมากสุขภาพจิตเราก็ยิ่งแย่
พูดตามตรงว่าตอนพิมพ์อยู่นี้..เราก็กำลังฝืนตัวเอง แต่พอคิดว่านี่จะเป็นครั้งสุดท้ายแล้วเราก็หยุดไม่ได้ เราอยากจะพิมพ์มันไปเรื่อยๆ ไม่อยากจะหยุดพิมพ์เลยจริงๆ ตอนแรกเรากะว่าเราจะรอให้เพื่อนมาพิมพ์ให้ แต่พอคิดว่าถ้าให้มี่จังพิมพ์ให้มันต้องพิมพ์ไปร้องไปแน่ๆ เราก็เลยคิดว่าเราค่อยๆ พิมพ์ไปทีละนิดดีกว่า...
เวลานี้...พูดตามตรง เราดีใจนะในเวลาที่เราคิดว่าเราไม่เหลืออะไรเลย เราได้เห็นน้ำใจของเพื่อนๆ คนรอบข้างหลายๆ คน รวมถึงน้ำตาที่พูดตามตรงว่าเราไม่คิดเลยว่าเค้าจะร้องไห้เพื่อเรา ในความสูญเสียเราก็ได้รับความอบอุ่นมากมายขนาดนี้ ได้เห็นความรักของพ่อแม่ เราอาจจะเป็นคนที่โชคดีมากกว่าที่ตัวเองคิดก็เป็นได้
หลังจากนี้... เราก็ยังไม่รู้เลยว่าอนาคตข้างหน้าเราจะเป็นยังไง พูดตามตรงว่าเรายังมองไม่เห็นทางเลย (มีงานอะไรไม่ใช้สายตาบ้าง แนะนำหน่อย) แต่เราก็เชื่อว่าเราจะต้องมีชีวิตที่มีความสุขให้ได้ ถึงเราจะไม่รู้ว่าเราจะเริ่มต้นชีวิตใหม่ของเราได้ยังไง แต่เราก็เชื่อว่ามันต้องมีสักทางให้เราเดิน ตอนนี้เราอาจจะไม่เห็นทางนั้นเพราะเรากำลังจมอยู่กับที่ แต่เราก็คงจะค้นพบสิ่งที่เหมาะกับตัวเราได้สักวัน
หวังว่าสักวันเราจะได้กลับมาใช้ชีวิตบนโลกไซเบอร์แห่งนี้อีกครั้ง
ลาก่อนอินเตอร์เน็ทและเพื่อนๆ ทุกคน
ขอบคุณมิตรภาพที่มีให้กันมายาวนานกว่าสิบปี
ถึงเราจะเป็นแบบนี้แต่เราจะไม่หายไปไหน เราจะแวะมาเยี่ยมบ่อยๆ เท่าที่กำลังสายตาเราจะเอื้ออำนวย เราอยากจะขอให้ทุกคนอย่าลืมกันนะ ตราบใดที่ทุกคนยังจำเราได้ เราจะไม่มีวันหายไปจากโลกอินเตอร์เน็ทตลอดไป
พี่เมะและสมาชิกบอร์ด Xhorter ทุกคน เราขอฝากบอร์ดด้วยนะ เราเชื่อว่าที่นี่อยู่ตัวแล้ว ถึงไม่มีเราก็ขอให้มันเป็นบอร์ด X ที่จะคงอยู่ตลอดไป
มี่จัง ชีจัง โบว์จัง นัทจัง คิวคุง ด๊อจจี้ เราคงต้องฝากความหวังทั้งหมดของเราไว้ที่พวกเธอแล้วล่ะ เราเดินทางมาได้ครึ่งทางแล้ว อย่ายอมแพ้นะ เราต้องทำให้บอร์ด YG รุ่งเรืองให้ได้
พี่โร และผองเพื่อน SK ขอโทษด้วยที่ทำตามสัญญาไม่ได้แล้ว แต่ก็จะคอยเฝ้าดูเป็นกำลังใจให้อยู่ห่างๆ ค่ะ
มิตรรักแฟนฟิคทุกท่าน... อย่ากังวลไปเราจะไม่ปล่อยฟิคเรื่องนี้ง่ายๆ ถึงเราจะไม่ได้เขียนเองอีกต่อไป แต่เราจะยังคงวางโครงเรื่องนี้จนจบไม่ให้ท่านค้างคากันอย่างแน่นอน เราจะเขียนจนกว่าเราหรือท่านผู้นั้นจะตายไปข้าง
เพื่อนๆ บนเอ็ม.. ถึงเราไม่อยู่ เราจะออนเอ็มไว้เสมอ และจะเช็คทุกวันแน่นอน ทิ้งข้อความไว้ได้
ไหนๆ ก็ไหนๆ แล้ว ถือโอกาสแจกเบอร์ อยากคุยกันก็โทรมาได้นะคะ >>> 086-534-9306
สุดท้าย... จริงๆ แล้ว
อ่านแล้วขอให้ช่วยทิ้งข้อความกันเอาไว้สักนิด เพราะมันจะกลายเป็นความทรงจำที่ดีสำหรับเราตลอดไป ลาก่อน
kisatsu :PA: admin, Xhorter Boardmaster and ScreamingKiai Board Team 2007.01.31 ขอขอบคุณเพื่อนๆ พี่ๆ น้องๆ บนอินเตอร์เน็ททุกคน ไม่ว่าคุณจะจำเราได้หรือไม่ก็ตาม ขอบคุณที่ได้มอบมิตรภาพและความทรงจำดีๆ ให้กับเราบนโลกใบนี้
ขอบคุณจริงๆ ค่ะ
. . . Special Thanx to friends from internet in my memories . . .
Aijou, Auyo, Aya & Ume, Ayako, baXll, Bow, Burny, Cafe'le PSYENCE, Chibi, coolblood7, DHAchan, Dorote113, Fuurenka, Jade, Jeaneis, Jeff, JejeA, Jihatsuteki, Kakyo, Kansake, Kazooms, Kemushi, Keng, Kill, Kwan, Lek, Lina, Little M. Fox, Lucifer_nrr, Lucifer, Mame, MANDI, Mayume, Mikoto, Mindseven, Mirjam, Misaki, MisoRamen, Miyoto, Nagi_Chan, NaTsumi, NoMember, Nui_hayashi, Penpen, Pink Spider, PPK, RaPunZeL, RIDRA, sakuma, Saori Gig, Sayori, Seya, Sheena, $hiki, Shiryo, Soulwaan, Rocepta, Toon, toya, Tummy, Windy, witch, yoshi jr, YOSHIKI, Yoshiki Eng, Yuki, Yuuki, Yuuru and you... ... December 19 [Event] Xhorter & PA present X'mas Greeting Party, On 2006.12.23, SatXhorter & Platinum Amethyst BBS present... On 2006.12.23(Sat). At McDonald, Central Ladprao... Click banner เพื่ออ่านรายละเอียด November 20 Happy Birthday to YOSHIKI2006.11.20 - Happy Birthday to YOSHIKI..!!!
October 16 10 อันดับ FWD เมลล์ที่น่ารำคาญที่สุด...Source info : http://www.pantip.com/cafe/lumpini/topic/L...1/L4782701.html ... คนเล่นเน็ตทุกคนต้องเคยได้สิ่งที่เรียกว่า FWD เมลล์มาแล้ว อันว่า FWD เมลล์ก็คือเมลล์ที่อ่านแล้วคนอ่านจะส่งต่อไปให้คนอื่นๆอ่านทั่วๆ กันด้วย FWD เมลล์ บางอันก็มีข้อความน่ารักๆ อ่านแล้วก็น่ารักๆ บางอันก็มีบทความดีๆส่งมาให้อ่านกันอยู่เรื่อยๆเป็นที่มีความสุขกันถ้วนหน้า บางอันแม้จะได้แล้วได้อีกแต่ก็ยังอมยิ้มได้จากความสนุก ตลก ซาบซึ้งของเนื้อหา ... แต่ยังมีฟอร์เวิร์ดเมลล์อีกประเภทหนึ่งที่ฟอร์เวิร์ดแล้วฟอร์เวิร์ดเล่า สิบปีผ่านไปก็ยังฟอร์เวิร์ดมาอยู่นั่นแหละ ไม่รู้ไอ้คนฟอร์เวิร์ดมันไม่เคยได้หรือยังไงกัน แล้วที่ส่งต่อมันหมายความว่ายังไงฟะ จริงๆถ้าจะส่งต่อก็ไม่เท่าไหร่ เพราะบางคนยังไม่ได้อ่าน แต่มีเมลล์ FWD อยู่ 10 ชนิดที่เชื่อว่าต้องมีอยู่ในเมลล์บ็อกซ์ของคนเล่นเน็ตเกือบทุกคนที่น่ารำคาญมาก เพราะมันมาแล้วมาอีกอยู๋ได้ ส่วนมากเมลล์ประเภทนี้ก็หนีไม่พ้นสไตลล์จดหมายลูกโซ่ในอดีต ที่ทำให้คนส่งต่อด้วยความกลัว กลัวคำขู่ที่ตามมาหลอกหลอนบนโลกไซเบอร์ เฮ่อๆๆๆ สนุกจริงหนอ ... และต่อไปนี้ก็คือ 10 อันดับ FWD เมลล์ที่น่ารำคาญที่สุดในโลกที่เราได้จัดอันดับมาให้คนเล่นเน็ตทุกท่านได้ดูกัน มาดูซิว่าในเมลล์บ็อกซ์ของท่านมีเมลล์ครบ 10 อันดับนี้หรือไม่ อันดับ 10 - อีเมลล์ลูกโซ่ อันดับ 9 - เจ้าแม่กวนอิมโชคดี + พระพิฆเนศโชคดี อันดับ 8 - ลูกผมป่วยเป็นมะเร็งเม็ดเลือดขาว อันดับ 7 - ไม่ส่งต่อ ไม่มีแฟน อันดับ 6 - กินชาเขียวเย็นเป็นอันตราย อันดับ 5 - จุดจบประเทศไทย อันดับ 4 - ฟอร์เวิร์ดไป 18 คนแล้วกด Alt+F8 อันดับ 3 - รูปถ่ายวิญญาณ ชายผู้ล่วงลับ อันดับ 2 - ยายมาหา อันดับ 1 - ฮ็อตเมลล์เก็บตัง
...เลิกส่งเถอะ เมลแบบนี้... ...สรุป... ตรูรำคาญโว้ย (...ถึงเมลขยะไม่รับ แต่เมลดีๆ ...
|
|
||||||
|
|